Ο μοιραίος απολογισμός της κρίσης

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiu5ZAZ03vufr_bDCiiXREd1arJeEwkBKIcFCHUkeVlOIbOdkajmxEDRxVElV9elAmi7uiFDqa_Rz5khvbT1_7P6fvu1h8zbR9V9eUK2RAtjj5HmwYP64QSACGHNa6xPQYTBySQirVK53U/s1600/o-moiraios-apologismos-ths-krishs.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiu5ZAZ03vufr_bDCiiXREd1arJeEwkBKIcFCHUkeVlOIbOdkajmxEDRxVElV9elAmi7uiFDqa_Rz5khvbT1_7P6fvu1h8zbR9V9eUK2RAtjj5HmwYP64QSACGHNa6xPQYTBySQirVK53U/s1600/o-moiraios-apologismos-ths-krishs.jpg" width="485" /></a></div>Παρά τα δις που έδωσε η ΕΚΤ στις τράπεζες, οι ΜΜΕ δυσκολεύονται ν' αποκτήσουν πίστωση. Το Europarltv ερευνά τις ανθρώπινες επιπτώσεις στο Βέλγιο και την Ιταλία. <b>Βίντεο: Ο μοιραίος απολογισμός της κρίσης χρέους (ελληνικοί υπότιτλοι)</b> <object classid="clsid:d27cdb6e-ae6d-11cf-96b8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=9,0,0,0" height="416" width="485"> <param name="Movie" value="http://www.europarltv.europa.eu/swf/EmbedPlayer.swf?vid=618be7f1-18d5-4761-b911-a085012b3cd9&autoplay=off&lang=el&handlerUrl=http://www.europarltv.europa.eu&showTitle=on&showBottom=on&loop=off&cid=00000000-0000-0000-0000-000000000000&startVolume=medium&bitrate=735&" /><param name="allowFullScreen" value="true" /><param name="scale" value="noscale"></param><param name="salign" value="tl"></param><param name="allowscriptaccess" value="always" /><embed src="http://www.europarltv.europa.eu/swf/EmbedPlayer.swf?vid=618be7f1-18d5-4761-b911-a085012b3cd9&autoplay=off&lang=el&handlerUrl=http://www.europarltv.europa.eu&showTitle=on&showBottom=on&loop=off&cid=00000000-0000-0000-0000-000000000000&startVolume=medium&bitrate=735&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" salign="tl" scale="noscale" width="485" height="416" ></embed > </object></div>

Ο μοιραίος απολογισμός της κρίσης

Παρά τα δις που έδωσε η ΕΚΤ στις τράπεζες, οι ΜΜΕ δυσκολεύονται ν' αποκτήσουν πίστωση. Το Europarltv ερευνά τις ανθρώπινες επιπτώσεις στ...

Διαβάστε περισσότερα »

Η Γλώσσα μας (Ένα προϊόν ανώτερου πολιτισμού)

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjhp7L7c_L2xIpCXwVcA34BwUUcUZdkUUGXTGPrpzReWteZi9fm5Y70be4vwNoAPgVHGIIuqEAN4l07q5wY-e2x9q39sdKiq6Ubh5JzGA6n_PmHzwDaMZB3DLc0f7fZWsl3HsgDY02C6bpZ/s1600/ellinikiglwssa.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank" title="Η Γλώσσα μας (Ένα προϊόν ανώτερου πολιτισμού)"><img alt="Η Γλώσσα μας (Ένα προϊόν ανώτερου πολιτισμού)" border="0" height="480" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjhp7L7c_L2xIpCXwVcA34BwUUcUZdkUUGXTGPrpzReWteZi9fm5Y70be4vwNoAPgVHGIIuqEAN4l07q5wY-e2x9q39sdKiq6Ubh5JzGA6n_PmHzwDaMZB3DLc0f7fZWsl3HsgDY02C6bpZ/s640/ellinikiglwssa.jpg" width="640" /></a></div><b>Μετά την αλλαγή των γραμματικών κανόνων που διδάσκονται στην πέμπτη και έκτη δημοτικού, αναρτούμε από το “Ελληνικό Αρχείο” μία “πραγματεία” για την γλώσσα μας, προκειμένου να συμβάλλουμε στην κατανόηση από τους αναγνώστες μας της ζημίας που προκάλεσαν οι γλωσσολόγοι του παιδαγωγικού ινστιτούτου με τις αλλαγές τους στους γραμματικούς κανόνες, τα φωνήεντα και τα σύμφωνα. Ισως αν το διαβάσουν κάποιοι ιθύνοντες να προλάβουν να σταματήσουν τον υποβιβασμό που πάει να γίνει στην γλώσσα και τον πολιτισμό μας. </b> το κείμενο από το Ελληνικό Αρχείο … <b>“Η Αγγλική γλώσσα έχει 490.000 λέξεις από τις οποίες 41.615 λέξεις. είναι από την Ελληνική γλώσσα.. </b>(βιβλίο Γκίνες) <b>Η Ελληνική με την μαθηματική δομή της είναι η γλώσσα της πληροφορικής και της νέας γενιάς των εξελιγμένων υπολογιστών, διότι μόνο σ’ αυτήν δεν υπάρχουν όρια. </b>(Μπιλ Γκέιτς, Microsoft) <b>Η Ελληνική και η Κινέζικη. είναι οι μόνες γλώσσες με συνεχή ζώσα παρουσία από τους ίδιους λαούς και…..στον ίδιο χώρο εδώ και 4.000 έτη. Όλες οι γλώσσες θεωρούνται κρυφοελληνικές, με πλούσια δάνεια από τη μητέρα των γλωσσών, την Ελληνική. </b>(Francisco Adrados, γλωσσολόγος). Η Ελληνική γλώσσα έχει λέξεις για έννοιες οι οποίες παραμένουν χωρίς απόδοση στις υπόλοιπες γλώσσες, όπως άμιλλα, θαλπωρή και φιλότιμο Μόνον η Ελληνική γλώσσα ξεχωρίζει τη ζωή από το βίο, την αγάπη από τον έρωτα. Μόνον αυτή διαχωρίζει, διατηρώντας το ίδιο ριζικό θέμα, το ατύχημα από το δυστύχημα, το συμφέρον από το ενδιαφέρον. Το εκπληκτικό είναι ότι η ίδια η Ελληνική γλώσσα μας διδάσκει συνεχώς πώς να γράφουμε σωστά. Μέσω της ετυμολογίας, μπορούμε να καταλάβουμε ποιός είναι ο σωστός τρόπος γραφής ακόμα και λέξεων που ποτέ δεν έχουμε δει ή γράψει. Το «πειρούνι» για παράδειγμα, για κάποιον που έχει βασικές γνώσεις Αρχαίων Ελληνικών, είναι προφανές ότι γράφεται με «ει» και όχι με «ι» όπως πολύ άστοχα το γράφουμε σήμερα. Ο λόγος είναι πολύ απλός, το «πειρούνι» προέρχεται από το ρήμα «πείρω» που σημαίνει τρυπώ-διαπερνώ, ακριβώς επειδή τρυπάμε με αυτό το φαγητό για να το πιάσουμε. Επίσης η λέξη «συγκεκριμένος» φυσικά και δεν μπορεί να γραφτεί «συγκεκρυμμένος», καθώς προέρχεται από το «κριμένος» (αυτός που έχει δηλαδή κριθεί) και όχι βέβαια από το «κρυμμένος» (αυτός που έχει κρυφτεί). Άρα το να υπάρχουν πολλά γράμματα για τον ίδιο ήχο (π.χ. η, ι, υ, ει, οι κτλ) όχι μόνο δεν θα έπρεπε να μας δυσκολεύει, αλλά αντιθέτως να μας βοηθάει στο να γράφουμε πιο σωστά, εφόσον βέβαια έχουμε μια βασική κατανόηση της γλώσσας μας. Επιπλέον η ορθογραφία με την σειρά της μας βοηθάει αντίστροφα στην ετυμολογία αλλά και στην ανίχνευση της ιστορικής πορείας της κάθε μίας λέξης. Και αυτό που μπορεί να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε την καθημερινή μας νεοελληνική γλώσσα περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, είναι η γνώση των Αρχαίων Ελληνικών. Είναι πραγματικά συγκλονιστικό συναίσθημα να μιλάς και ταυτόχρονα να συνειδητοποιείς τι ακριβώς λές, ενώ μιλάς και εκστομίζεις την κάθε λέξη ταυτόχρονα να σκέφτεσαι την σημασία της. Είναι πραγματικά μεγάλο κρίμα να διδάσκονται τα Αρχαία με τέτοιο φρικτό τρόπο στο σχολείο ώστε να σε κάνουν να αντιπαθείς κάτι το τόσο όμορφο και συναρπαστικό. <b>Η ΣΟΦΙΑ </b> Στη γλώσσα έχουμε το σημαίνον (την λέξη) και το σημαινόμενο (την έννοια). Στην Ελληνική γλώσσα αυτά τα δύο έχουν πρωτογενή σχέση, καθώς αντίθετα με τις άλλες γλώσσες το σημαίνον δεν είναι μια τυχαία σειρά από γράμματα. Σε μια συνηθισμένη γλώσσα όπως τα Αγγλικά μπορούμε να συμφωνήσουμε όλοι να λέμε το σύννεφο car και το αυτοκίνητο cloud, και από την στιγμή που το συμφωνήσουμε να ισχύει. Στα Ελληνικά κάτι τέτοιο είναι αδύνατον. Γι’ αυτό το λόγο πολλοί διαχωρίζουν τα Ελληνικά σαν «εννοιολογική» γλώσσα από τις υπόλοιπες «σημειολογικές» γλώσσες. Μάλιστα ο μεγάλος φιλόσοφος και μαθηματικός Βένερ Χάιζενμπεργκ είχε παρατηρήσει αυτή την σημαντική ιδιότητα για την οποία είχε πει «Η θητεία μου στην αρχαία Ελληνική γλώσσα υπήρξε η σπουδαιότερη πνευματική μου άσκηση. Στην γλώσσα αυτή υπάρχει η πληρέστερη αντιστοιχία ανάμεσα στην λέξη και στο εννοιολογικό της περιεχόμενο». Όπως μας έλεγε και ο Αντισθένης, «Αρχή σοφίας, η των ονομάτων επίσκεψις». Για παράδειγμα ο «άρχων» είναι αυτός που έχει δική του γη (άρα=γή + έχων). Και πραγματικά, ακόμα και στις μέρες μας είναι πολύ σημαντικό να έχει κανείς δική του γη / δικό του σπίτι. Ο «βοηθός» σημαίνει αυτός που στο κάλεσμα τρέχει. Βοή=φωνή + θέω=τρέχω. Ο Αστήρ είναι το αστέρι, αλλά η ίδια η λέξη μας λέει ότι κινείται, δεν μένει ακίνητο στον ουρανό (α + στήρ από το ίστημι που σημαίνει στέκομαι). Αυτό που είναι πραγματικά ενδιαφέρον, είναι ότι πολλές φορές η λέξη περιγράφει ιδιότητες της έννοιας την οποίαν εκφράζει, αλλά με τέτοιο τρόπο που εντυπωσιάζει και δίνει τροφή για τη σκέψη. Για παράδειγμα ο «φθόνος» ετυμολογείται από το ρήμα «φθίνω» που σημαίνει μειώνομαι. Και πραγματικά ο φθόνος σαν συναίσθημα, σιγά-σιγά μας φθίνει και μας καταστρέφει. Μας «φθίνει» – ελαττώνει ως ανθρώπους – και μας φθίνει μέχρι και την υγεία μας. Και, βέβαια, όταν αναφερόμαστε σε κάτι που είναι τόσο πολύ ώστε να μην τελειώνει, πως το λέμε; Μα, φυσικά, «άφθονο». Έχουμε τη λέξη «ωραίος» που προέρχεται από την «ώρα». Διότι για να είναι κάτι ωραίο, πρέπει να έλθει και στην ώρα του. Ωραίο δεν είναι το φρούτο όταν είναι άγουρο ή σαπισμένο και ωραία γυναίκα δεν είναι κάποια ούτε στα 70 της άλλα ούτε φυσικά και στα 10 της. Ούτε το καλύτερο φαγητό είναι ωραίο όταν είμαστε χορτάτοι, επειδή, σε αυτή την περίπτωση, δεν μπορούμε να το απολαύσουμε. Ακόμα έχουμε την λέξη «ελευθερία» για την οποία το «Ετυμολογικόν Μέγα» διατείνεται «παρά το ελεύθειν όπου ερά» = το να πηγαίνει κανείς όπου αγαπά . Άρα βάσει της ίδιας της λέξης, ελεύθερος είσαι όταν έχεις τη δυνατότητα να πάς όπου αγαπάς. Πόσο ενδιαφέρουσα ερμηνεία!!! Το άγαλμα ετυμολογείται από το αγάλλομαι (ευχαριστιέμαι) επειδή όταν βλέπουμε (σε αρχική φάση οι Θεοί) ένα όμορφο αρχαιοελληνικό άγαλμα η ψυχή μας ευχαριστείται, αγάλλεται. Και από το θέαμα αυτό επέρχεται η αγαλλίαση. Αν κάνουμε όμως την ανάλυση της λέξης αυτής θα δούμε ότι είναι σύνθετη από αγάλλομαι + ίαση(=γιατρειά). Άρα, για να συνοψίσουμε, όταν βλέπουμε ένα όμορφο άγαλμα (ή οτιδήποτε όμορφο), η ψυχή μας αγάλλεται και γιατρευόμαστε. Και πραγματικά, γνωρίζουμε όλοι ότι η ψυχική μας κατάσταση συνδέεται άμεσα με τη σωματική μας υγεία. Παρένθεση: και μια και το έφερε η «κουβέντα», η Ελληνική γλώσσα μας λέει και τι είναι άσχημο. Από το στερητικό «α» και την λέξη σχήμα μπορούμε εύκολα να καταλάβουμε τι. Για σκεφτείτε το λίγο. Σε αυτό το σημείο, δεν μπορούμε παρά να σταθούμε στην αντίστοιχη Λατινική λέξη για το άγαλμα (που μόνο Λατινική δεν είναι). Οι Λατίνοι ονόμασαν το άγαλμα, statua από το Ελληνικό «ίστημι» που ήδη αναφέραμε, και το ονόμασαν έτσι επειδή στέκει ακίνητο. Προσέξτε την τεράστια διαφορά σε φιλοσοφία μεταξύ των δύο γλωσσών, αυτό που σημαίνει στα Ελληνικά κάτι τόσο βαθύ εννοιολογικά, για τους Λατίνους είναι απλά ένα ακίνητο πράγμα. <b>Είναι προφανής η σχέση που έχει η γλώσσα με τη σκέψη του ανθρώπου. </b> Όπως λέει και ο George Orwell στο αθάνατο έργο του «1984», απλή γλώσσα σημαίνει και απλή σκέψη. Εκεί το καθεστώς προσπαθούσε να περιορίσει την γλώσσα για να περιορίσει την σκέψη των ανθρώπων, καταργώντας συνεχώς λέξεις. «Η γλώσσα και οι κανόνες αυτής αναπτύσσουν την κρίση», έγραφε ο Μιχάι Εμινέσκου, εθνικός ποιητής των Ρουμάνων. Μια πολύπλοκη γλώσσα αποτελεί μαρτυρία ενός προηγμένου πνευματικά πολιτισμού. Το να μπορείς να μιλάς σωστά σημαίνει ότι ήδη είσαι σε θέση να σκέφτεσαι σωστά, να γεννάς διαρκώς λόγο και όχι να παπαγαλίζεις λέξεις και φράσεις. <b>Η ΜΟΥΣΙΚΟΤΗΤΑ </b> Η Ελληνική φωνή κατά την αρχαιότητα ονομαζόταν «αυδή». Η λέξη αυτή δεν είναι τυχαία αφού προέρχεται από το ρήμα «άδω» που σημαίνει τραγουδώ. Όπως γράφει και ο μεγάλος ποιητής και ακαδημαϊκός Νικηφόρος Βρεττάκος: «Όταν κάποτε φύγω από τούτο το φώς θα ελιχθώ προς τα πάνω, όπως ένα ποταμάκι που μουρμουρίζει. Κι αν τυχόν κάπου ανάμεσα στους γαλάζιους διαδρόμους συναντήσω αγγέλους, θα τους μιλήσω Ελληνικά, επειδή δεν ξέρουνε γλώσσες. Μιλάνε Μεταξύ τους με μουσική». Ο γνωστός Γάλλος συγγραφεύς Ζακ Λακαρριέρ επίσης μας περιγράφει την κάτωθι εμπειρία από το ταξίδι του στην Ελλάδα: «Άκουγα αυτούς τους ανθρώπους να συζητούν σε μια γλώσσα που ήταν για μένα αρμονική αλλά και ακατάληπτα μουσική. Αυτό το ταξίδι προς την πατρίδα – μητέρα των εννοιών μας – μου απεκάλυπτε ένα άγνωστο πρόγονο, που μιλούσε μια γλώσσα τόσο μακρινή στο παρελθόν, μα οικεία και μόνο από τους ήχους της. Αισθάνθηκα να τα έχω χαμένα, όπως αν μου είχαν πει ένα βράδυ ότι ο αληθινός μου πατέρας ή η αληθινή μου μάνα δεν ήσαν αυτοί που με είχαν αναστήσει». Ο διάσημος Έλληνας και διεθνούς φήμης μουσικός Ιάνης Ξενάκης, είχε πολλές φορές τονίσει ότι η μουσικότητα της Ελληνικής είναι εφάμιλλη της συμπαντικής. Αλλά και ο Γίββων μίλησε για μουσικότατη και γονιμότατη γλώσσα, που δίνει κορμί στις φιλοσοφικές αφαιρέσεις και ψυχή στα αντικείμενα των αισθήσεων. Ας μην ξεχνάμε ότι οι Αρχαίοι Έλληνες δεν χρησιμοποιούσαν ξεχωριστά σύμβολα για νότες, χρησιμοποιούσαν τα ίδια τα γράμματα του αλφαβήτου. «Οι τόνοι της Ελληνικής γλώσσας είναι μουσικά σημεία που μαζί με τους κανόνες προφυλάττουν από την παραφωνία μια γλώσσα κατ’ εξοχήν μουσική, όπως κάνει η αντίστιξη που διδάσκεται στα ωδεία, ή οι διέσεις και υφέσεις που διορθώνουν τις κακόηχες συγχορδίες», όπως σημειώνει η φιλόλογος και συγγραφεύς Α. Τζιροπούλου-Ευσταθίου. Είναι γνωστό εξάλλου πως όταν οι Ρωμαίοι πολίτες πρωτάκουσαν στην Ρώμη Έλληνες ρήτορες, συνέρρεαν να θαυμάσουν, ακόμη και όσοι δεν γνώριζαν Ελληνικά, τους ανθρώπους που «ελάλουν ώς αηδόνες». Δυστυχώς κάπου στην πορεία της Ελληνικής φυλής, η μουσικότητα αυτή (την οποία οι Ιταλοί κατάφεραν και κράτησαν) χάθηκε, προφανώς στα μαύρα χρόνια της Τουρκοκρατίας. Να τονίσουμε εδώ ότι οι άνθρωποι της επαρχίας, του οποίους συχνά κοροϊδεύουμε για την προφορά τους, είναι πιο κοντά στην Αρχαιοελληνική προφορά από ό,τι εμείς οι άνθρωποι της πόλεως. Η Ελληνική γλώσσα επιβλήθηκε αβίαστα (στους Λατίνους) και χάρη στην μουσικότητά της. Όπως γράφει και ο Ρωμαίος Οράτιος «Η Ελληνική φυλή γεννήθηκε ευνοημένη με μία γλώσσα εύηχη, γεμάτη μουσικότητα».</div>

Η Γλώσσα μας (Ένα προϊόν ανώτερου πολιτισμού)

Μετά την αλλαγή των γραμματικών κανόνων που διδάσκονται στην πέμπτη και έκτη δημοτικού, αναρτούμε από το “Ελληνικό Αρχείο” μία “πραγματεία” ...

Διαβάστε περισσότερα »

Ο φόβος ως μέσον πολιτικού ελέγχου

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhC4NdX5Jm7PIDkqJRJbSWUwyjxeFUtFjhfukCZk1PowhOp5CgU7IQR9xzIrjNiCXhl4OtvSVwydu9HLORhcra6CiiVtZtaLEmT7z57IKyoOTgpbIeEY_PJHnEszpuZVzoKwgI7_j9Ez_g/s1600/o-fovos-ws-meso-politikoy-elegxoy.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank"><img alt="Ο φόβος ως μέσον πολιτικού ελέγχου προσβάλλει τα ανθρώπινα δικαιώματα;" border="0" height="264" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhC4NdX5Jm7PIDkqJRJbSWUwyjxeFUtFjhfukCZk1PowhOp5CgU7IQR9xzIrjNiCXhl4OtvSVwydu9HLORhcra6CiiVtZtaLEmT7z57IKyoOTgpbIeEY_PJHnEszpuZVzoKwgI7_j9Ez_g/s320/o-fovos-ws-meso-politikoy-elegxoy.jpg" title="Ο φόβος ως μέσον πολιτικού ελέγχου προσβάλλει τα ανθρώπινα δικαιώματα;" width="320" /></a></div> Λυπάμαι να βλέπω ανθρώπους γύρω μου να φοβούνται για τη ζωή τους, για τη δουλειά τους, για την περιουσία τους. Πρόκειται για τον γνωστό κατευθυνόμενο φόβο, την ψυχολογική βία, όπως ονομάζεται στη γλώσσα της νομικής επιστήμης. Οι Έλληνες την εποχή αυτήν έχουμε πέσει θύματα της ψυχολογικής βίας , για την οποία κανένας δεν λογοδοτεί ενώ είναι γνωστοί αυτοί που την κατευθύνουν καθώς και τα μέσα που χρησιμοποιούν και το σκοπό τον οποίο επιδιώκουν που είναι η πολιτική χειραγώγηση του λαού. Το ερώτημα είναι αν ο καθένας από μας μπορεί να ζητήσει την δικαστική προστασία που παρέχουν οι διατάξεις περί προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Τόσοι νομομαθείς, θα μπορούσαν να ενημερώσουν τον κόσμο για τα δικαιώματά του. Αν γνωρίζαμε τα δικαιώματά μας, δεν θα οδηγούνταν ο κόσμος στην απόγνωση και στην αυτοκτονία. Ούτε εκείνοι που χρησιμοποιούν την ψυχολογική βία θα συνέχιζαν να το πράττουν, αν ήξεραν ότι ο κόσμος γνωρίζει τα δικαιώματά του. Αυτοί λοιπόν που νοιάζονται για τον ελληνικό λαό, είτε ιδιώτες, είτε οργανώσεις, ας μελετήσουν το ζωτικό αυτό θέμα, για να μη γινόμαστε θύματα του φόβου. Η γνώση είναι δύναμη. Δεν πιστεύω ότι ο κόσμος είναι απροστάτευτος στην ψυχολογική βία. Το να μη φοβούμαστε την εξουσία είναι ανθρώπινο δικαίωμα! Άρθρο 30 της Οικουμενικής Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου Καμιά διάταξη της παρούσας Διακήρυξης δεν μπορεί να ερμηνευθεί ότι παρέχει σε ένα κράτος, σε μια όμάδα ή σε ένα άτομο οποιοδήποτε δικαίωμα να επιδίδεται σε ενέργειες ή να εκτελεί πράξεις που αποβλέπουν στην άρνηση των δικαιωμάτων και των ελευθεριών που εξαγγέλονται σ' αυτήν. <a href="http://moschoblog.blogspot.gr/2012/07/blog-post_6607.html" rel="nofollow" target="_blank">Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου</a></div>

Ο φόβος ως μέσον πολιτικού ελέγχου

Λυπάμαι να βλέπω ανθρώπους γύρω μου να φοβούνται για τη ζωή τους, για τη δουλειά τους, για την περιουσία τους. Πρόκειται για τον γνωστό...

Διαβάστε περισσότερα »

Οι σταθερές αξίες στους καιρούς κρίσης

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiFvWiEXDHF4SkugedENJaH7eTiCTc26HLHiFz-7IANEnmw1AY2JgTHFufK6M1Txuep0_ZFQB3HvxkF5_DVV8AxqglxKFicosTGv2_F7KUDgNkuu-PTx50XDb6QRk_qhlDasad_pX9jD6g/s1600/statheres-aksies-se-kairoys-krishs.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank"><img alt="Οι σταθερές αξίες στους καιρούς “κρίσης” " border="0" height="213" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiFvWiEXDHF4SkugedENJaH7eTiCTc26HLHiFz-7IANEnmw1AY2JgTHFufK6M1Txuep0_ZFQB3HvxkF5_DVV8AxqglxKFicosTGv2_F7KUDgNkuu-PTx50XDb6QRk_qhlDasad_pX9jD6g/s320/statheres-aksies-se-kairoys-krishs.jpg" title="Οι σταθερές αξίες στους καιρούς “κρίσης” " width="320" /></a></div>Τα ανοιχτά συστήματα, στο Σύμπαν, δεν είναι η εξαίρεση αλλά ο κανόνας. Σε αυτά περιλαμβάνονται όχι μόνο οι ζωντανοί οργανισμοί, οι ανθρώπινες κοινωνίες, αλλά και το μεγαλύτερο μέρος των «απλούστερων» φυσικοχημικών συστημάτων. Στα συστήματα, ελάχιστες διαταραχές και διακυμάνσεις σε μικροσκοπική κλίμακα οδηγούν στην ανάδυση νέων απροσδόκητων μακροσκοπικών δομών. 'Ετσι, επιτρέπει στις δομές να αναδημιουργήσουν τον εαυτό τους σύμφωνα με απρόβλεπτα πρότυπα. 'Ετσι, οι δομές εισάγουν τη διαρκή δημιουργικότητα μέσα στη φύση. Η ελάχιστη αλλαγή μπορεί να "αποσταθεροποιήσει" το σύστημα και να επιφέρει ένα αποτέλεσμα που δεν είχε προβλεφθεί από τη λογική των γραμμικών εξισώσεων. Μακρυά από την ισορροπία, όταν το σύστημα διαταραχθεί, δεν υπάρχει καμία εγγύηση ότι θα επιστρέψει και πάλι στην αρχική του κατάσταση. Αντιθέτως, το σύστημα αρχίζει να διερευνά νέες δομές, νέα είδη οργάνωσης στον χωρόχρονο. Ένας σπουδαίος παράγοντας στην εμφάνιση νέων δομών είναι η συνεισφορά των διακυμάνσεων ή διαταράξεων, δηλαδή των ξαφνικών αλλαγών που επιτρέπουν κάτι καινούργιο να εμφανιστεί, ακόμη και εκεί που η ύπαρξη της εντροπίας θα το απέκλειε. Μια και μόνο διακύμανση προστιθέμενη σε άλλες θα μπορούσε να γίνει αρκετά ισχυρή ώστε να επανοργανώσει το όλο σύστημα σε ένα νέο πρότυπο. Τα σημεία αυτά, σημεία διακλάδωσης, είναι σημεία στα οποία καταρρέει η ντετερμινιστική περιγραφή και το σύστημα ακολουθεί μία από τις πολλές πιθανές διακλαδώσεις του δρόμου. Η διακλάδωση σε ένα σύστημα είναι μια στιγμή ζωτικής σημασίας. Με το πέρασμα του χρόνου, ο χείμαρρος των σημείων διακλάδωσης κάνει το σύστημα είτε να κατακερματιστεί καταλήγοντας στο χάος είτε να σταθεροποιήσει μια νέα συμπεριφορά μέσω σειράς βρόχων ανάδρασης. Εφόσον σταθεροποιηθεί από την ανάδρασή του ένα σύστημα που έχει περάσει μέσα από μια διακλάδωση, μπορεί να αντισταθεί σε άλλες μεταβολές, ώσπου κάποια κρίσιμη νέα διαταραχή να ενισχύσει την ανάδραση και να δημιουργήσει ένα νέο σημείο διακλάδωσης. Στα σημεία διακλάδωσής του, προσφέρεται πραγματικά στο σύστημα, που ακολουθεί μια πορεία, η δυνατότητα «επιλογής» ανάμεσα σε διάφορα είδη τάξης. Τα έθνη εξελίχθηκαν κυρίως μέσω διακλαδώσεων που περιλάμβαναν έντονες συγκρούσεις. Κατα μία εκδοχή την φαινομενική ανισορροπία ενός συστήματος ή τις διακλαδώσεις του τα θεωρούμε ως “κρίσεις” του συστήματος! Σ’ αυτές τις κρίσεις των συστημάτων σημασία έχουν οι επιλογές διακλάδωσής τους ώστε να έχουμε εξέλιξη και όχι χαώδεις καταστάσεις! Στις περιπτώσεις των κοινωνικών συστημάτων, οι επιλογές διακλάδωσης πρέπει να γίνονται στη βάση των σταθερών αξιών του συστήματος! Συνήθως τα στοιχεία του συστήματος διαχωρίζονται επικαλούμενα την εξαίρεση της ευθύνης τους για την ανισορροπία του συστήματος! Αυτό ίσως είναι το σημαντικότερο λάθος για την αποκατάσταση της ισορροπίας του συστήματος! Εφ’ όσον όλα τα στοιχεία περιέχονται στο σύστημα, ως μέρη ενός όλου, χρειάζεται να συμμετέχουν συνειδητά στις επιλογές διακλάδωσης του συνόλου τους. Ανεξάρτητα από τον καταμερισμό της ατομικής ευθύνης, όλα τα στοιχεία πρέπει ενωμένα στις βασικές Αρχές και αξίες του συστήματος, στον πολιτισμό του, να επιλέξουν το μέλλον του, την κατάσταση της μελλοντικής ισορροπίας του, της νέας κατάστασης εξέλιξής του! Χρειάζεται όλα τα στοιχεία του συστήματος να γίνουν ενεργά στοιχεία της αλλαγής του. Με αυτή την έννοια οι “κρίσεις” των συστημάτων μετατρέπονται και γίνονται ευκαιρίες εξέλιξής τους! Η Φύση και σ’ αυτή την περίπτωση μάς διδάσκει, γιατί ακολουθεί τους Φυσικούς Νόμους και δεν επιζητεί την εξαίρεση! <a href="http://goo.gl/Qgd64" rel="nofollow" target="_blank">Σ. Τσαχάλης για τους Οδοδείκτες</a></div>

Οι σταθερές αξίες στους καιρούς κρίσης

Τα ανοιχτά συστήματα, στο Σύμπαν, δεν είναι η εξαίρεση αλλά ο κανόνας. Σε αυτά περιλαμβάνονται όχι μόνο οι ζωντανοί οργανισμοί, οι ανθρώπινε...

Διαβάστε περισσότερα »